Nadzwyczajni Szafarze Komunii Świętej Archidiecezji Gnieźnieńskiej

Każdy chrześcijanin poprzez przyjęcie sakramentu chrztu świętego uzdolniony jest i zobowiązany do udziału w liturgii. Często jednak to uczestnictwo zatrzymuje się na zewnętrznych znakach liturgicznych, bez zrozumienia ich znaczenia i historii. Odpowiedzią na ten problem jest książka księdza profesora Jerzego Stefańskiego: „Liturgia dla każdego”, z którą szafarze mogli zapoznać się na ostatnim dniu skupienia.

Autor w bardzo przystępny sposób ukazuje, że liturgia jest człowiekowi potrzebna, że człowiek wierzący nie może bez niej duchowo wzrastać. Wiedza na temat liturgii natomiast pozwala w niej owocnie uczestniczyć.

W pierwszej części swojej książki ks. Stefański przedstawia ogólne informacje o liturgii, o jej znaczeniu, sposobach uczestniczenia, o jedności i różnorodności w liturgii, a także wyjaśnia podstawowe pojęcia liturgiczne.

Przeczytaj dalszy ciąg artykułu →

W czasie tegorocznych rekolekcji w Gnieźnie szafarze mogli zapoznać się z książką Kamerzysta i fotograf w czasie liturgii napisanej pod redakcją ks. Franciszka Jabłońskiego. Pozycja ta, zgodnie z tytułem, skierowana jest przede wszystkim do osób, które mają zamiar w czasie liturgii robić zdjęcia i kręcić filmy. Niemniej jednak zawiera wiele informacji liturgicznych przydatnych również dla innych uczestników spotkania liturgicznego.

Książka rozpoczynają fragmenty dokumentów Kościoła zawierające informacje nt. środków społecznego przekazu, rozpoczynając od dokumentów Soboru watykańskiego II, Kodeksu Prawa Kanonicznego, Katechizmu Kościoła Katolickiego, dokumentów papieskich, aż do wskazań na poziomie lokalnym, opracowanych na II Polskim Synodzie Plenarnym oraz Komisję Episkopatu Polski ds. Liturgii i Duszpasterstwa Liturgicznego.

Przeczytaj dalszy ciąg artykułu →

Sam temat wskazuje, iż istnieje ścisły związek właściwej wizji liturgii z jej oddziaływaniem na życie Kościoła. Aby uświadomić sobie, czym liturgia jest należy przyjrzeć się samemu pojęciu.  Wyraz – liturgia – pochodzi od greckiego – leiturgia, składającego się z przymiotnika – leitos – /oznacza wszystko to, co się tyczy życia społecznego ludu/ i źródłosłowu -erg- /por.-ergon-praca, dzieło, służba/, oznacza więc skrótowo: służba ludowi. W kulturze greckiej słowo liturgia posiadało zatem różne znaczenia, w tym, gdy idzie o życie religijne, oznaczało wszystkie czynności związane z kultem, ze służbą bogom. Starożytni chrześcijanie nie nazywali swego nabożeństwa liturgią. Używali innych określeń: łamanie chleba, Wieczerza Pańska, dziękczynienie, ofiara, a od V wieku pojawia się nowa nazwa – msza.

Przeczytaj dalszy ciąg artykułu →

Można zapytać: Istnieje w ogóle duchowość eucharystyczna nadzwyczajnych szafarzy? Przecież Eucharystią winni żyć wszyscy ochrzczeni. Eucharystia jest skarbem całego Kościoła, nie tylko jednej grupy. Można jednak mówić o duchowości szafarzy w tym znaczeniu, że oni bardziej niż inni winni żyć Eucharystią, bo są tak blisko niej, bo przecież: „Komu wiele dano, od tego wiele wymagać będą”. I jeszcze jedno: Szafarz jest blisko Eucharystii, prawie codziennie uczestniczy we Mszy św., dlatego grozi mu rutyna, przyzwyczajenie. Stąd też wypływa konieczność głębszego spoglądania na Eucharystię.

Okazją jest kończący się Rok Eucharystii i niezwykłe słowa Sługi Bożego Jana Pawła II: „Inicjatywa Roku Eucharystii rodzi się ze zdumienia , jakie budzi się w Kościele przed tą wielką Tajemnicą. To zdumienie nieustannie ogarnia moją duszę (…) Niech Rok Eucharystii będzie dla wszystkich cenną okazją do uświadomienia sobie na nowo tego, jak niezrównany skarb Chrystus powierzył swemu Kościołowi. Niech pobudza do celebrowania jej w sposób żywszy, i bardziej świadomy, a z tego niech wypływa życie chrześcijańskie przemienione miłością” ( Mane nobiscum Domine , nr 29).

Przeczytaj dalszy ciąg artykułu →