Czy szafarz podczas komunikowania może pobłogosławić dziecko?
Odpowiadając na to pytanie trzeba najpierw uściślić o jaki gest „pobłogosławienia dziecka” chodzi. Na podstawie obserwacji bowiem można stwierdzić, że praktykuje się dwie formy: krzyżyk uczyniony przez szafarza kciukiem na czole dziecka i znak krzyża uczyniony Najświętszą Eucharystią (komunikantem) nad dzieckiem. Księgi liturgiczne nie wspominają ani o pierwszej a tym bardziej o drugiej możliwości. Jednak coraz więcej duszpasterzy, zwłaszcza w odniesieniu do dzieci klas drugich, które przygotowują się do I Komunii św. proponuje im udział w procesji komunijnej, który kończy się podejściem do szafarza i otrzymaniem „znaku błogosławieństwa”. W takim wypadku wydaje się koniecznym dobre uświadomienie dzieciom a także ich rodzicom, że taki udział w procesji nie jest równoznaczny z przyjęciem Komunii sakramentalnej (pozostaje sprawą do przedyskutowania samo utrzymywanie takiej praktyki, która nie przyczynia się do szlachetnej prostoty i jasności postulowanych przez Sobór Watykański II w 34. numerze Konstytucji Liturgicznej). Osobną, nie mniej ważną sprawą jest jasne i czytelne zakomunikowanie szafarzowi przez dziecko (np. przez położenie palca wskazującego na ustach) lub jego rodzica, że nie przyjmuje Ciała Pańskiego, by uniknąć sytuacji przyjęcia Komunii św. przez dziecko, które do tego nie jest odpowiednio przygotowane i nie przystąpiło jeszcze do I Komunii św.
